به نظر شما بدتر از سردرد و نیش زنبور چیه؟
مطمئنا تنهایی بدتر از همه اینهاست. ولی متاسفانه اکثر ما خیلی وقتها تنها میمانیم.
اگر فکر میکنید که برای روزهای تنهایی باید یک آدم دیگر پیدا کنید کاملا اشتباه میکنید. به تجربه ثابت شده که این روزها دوستیها کم دوام هستند و بدتر از همه اینکه هیچکسی آنقدر وقت ندارد تا وقت تنهایی کنارت باشد. البته اگر این تنهایی یکی دوروز در ماه باشد و تو هم آدمهای زیادی بشناسی شاید بتوانی این یکی دوروزه را با آن آدمها سر کنی و از شر تنهاییت خلاص بشی یا حداقل چندساعتی صدایش را نشنوی.
ولی من یک راه حل تازه دارم. خودم هم امروز ساعت شش صبح که تنها بیدار بودم و دنبال یک کتاب خوب برای این کانال میگشتم چاره تنهایی را پیدا کردم. باور کنید. چندتا کتاب کودک خواندم که فکر کردم به درد این کانال نمیخورد. اما کتاب ” داستان یک دوست خیالی” واقعا به دلم نشست. البته من این کتاب را تنها نخواندم، فِرِد هم با من بود. فِرِد یک صفحه را میخواند و من یک صفحه دیگر. فِرِد که آمد تنهایی من رفت. هرچند خود فِرِد هم گاهی احساس تنهایی میکند. وقتهاییکه ما فراموشش میکنیم و با یک دوست واقعی سرگرم میشویم.
راستی معرفیش نکردم؟ فِرِد یک دوست خیالی است. تعجب کردید؟ اصلا هم عجیب نیست. خیلی از ما وقتی بچه بودیم دوست خیالی داشتیم. آن وقتها خجالت نمیکشیدیم و بلندبلند باهاش حرف میزدیم، قایمموشک بازی میکردیم و حتی باهم کتاب میخواندیم.
دوست خیالی خیلی مزایا دارد، یکی اینکه همیشه و هروقت که بخواهی کنارت هست. دوم اینکه دوست خیالی همیشه همانطور رفتار میکند که دوست داری. اما از همه مهمتر، دوست خیالی دوستان دیگری ندارد که وقتی با آنهاست تو را فراموش کند.
ما که بچه بودیم چندتایی خواهر و برادر و بچههای فامیل و همسایه دائم کنارمان بودند و نیازی نداشتیم یک دوست خیالی داشته باشیم. ولی این روزها که مدرسهها هم تعطیل است و بچهها تنها توی خانه هستند به نظرم دوستهای خیالی واقعا ضروری شدهاند.
باران حتی وقتی مدرسه میرفت دائم شاکی بود من دوستی ندارم. شاید سختترین کار یک مادروپدر این باشد که برای بچهها دوست پیدا کنند. دوستی مهمه خیالی و واقعی هم ندارد.
دوستهای خیالی با ما هستند تا دوست واقعی پیدا کنیم. آنوقت میروند و منتظر میمانند تا یک بچه تنهای دیگر آرزو کند دوستی داشته باشد.
خیلی وقتها پیش آمده که دوستان واقعیم وقتی دوست جدید پیدا میکنند من را فراموش میکنند، این جور وقتها فکر میکنم، آیا من هم یک دوست خیالی هستم؟
بنفشه حکیمی
۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
آخرین دیدگاهها