“همه دلشان می‌خواهد از طرف یک دوست نامه‌ای به دستشان برسد.”

واقعا این جمله را باور دارم. سالها پیش خودم با شروع نوشتن، نامه‌نگاری را هم در برنامه نوشتنم قرار دادم. نامه‌ها را به کسانیکه برای دریافت نامه مشتاق بودند، ارسال می‌کردم. دوستان زیادی با این نامه‌ها پیدا کردم، از شهرهای دور و نزدیک.

همه می‌دانیم تنهایی خیلی سخته و نمی‌شود به آن عادت کرد. نامه‌ها برای این روزهای دلتنگی سرگرمی خوبی هستند.

یکی از بهترین دوستان نامه‌ای من منصوره عزیز است. دیروز توی کانال بله‌ کار قشنگی کرده بود، با یک عکس که از شما می‌گیرد، یک کارت‌پستال زیبای مینیاتور یا قاجاری می‌سازد. این کار را با عشق انجام می‌دهد.

عکس کانال کتابهای بنفش را هم قبلا خودش برای من ساخته است.

کتاب “المور دنبال دوست می‌گردد” داستانی درباره یک جوجه تیغی تنهاست که از تیغ‌های آزارنده تنش، برای دوستی و محبت استفاده می‌کند.

اگر مهربانی بلد باشید از هر چیزی می‌توانید راهی به دوستی و عشق بسازید، درست مثل المور.

یکی با پختن غذاهای خوشمزه، یکی با تعریف قصه‌های جذاب، یکی با ورزش کردن، یکی با نامه نوشتن، یکی با نقاشی و عکاسی و یکی هم با معرفی کتاب.

حدس می‌زنید المور چطور با تیغ‌های تنش دوستان زیادی پیدا کرد؟

کانال منصوره جان را زیر این پست برای شما می‌گذارم.

۷ خرداد ۱۴۰۵

بنفشه حکیمی